22
DE
SECRETIS.
Deum
esse
diximus:
Hac
enim
agit
Deus
sibi
ipsi,
non
alij
cuipiam,
quo
fit,
vt
actio
qua
Deus
est,
in
ipsa
Dei
substantia
contineatur,
non
extra
euage¬
tur.
Hanc
internam
Dei
actionem
veterum
nul¬
lus
philosophando
animaduertit,
vtut
de
suo
Pla¬
tone
glorientur
Platonici.
Quid
autem
nostrae
fi¬
dei
magis
potest
esse
consonum,
qua
Deum
sub¬
stantia
vnum,
at
personis
trinum
colimus
ac
ve¬
neramur?
Deus
agens
patrem
refert,
eiusdem
ef¬
fectus
Filium,
actio
id
quod
agit
cum
eo
quod
fit
coniungens
inseparabiliter,
piè
spiritus
sanctus
dici
potest.
Si
quaeratur
ergo
quid
Deus
ab
aeterno
egerit:
seipsum
fecisse
dicendum
est,
tum
quod
praeter
eundem
(vt
modo
patebit)
nihil
ab
aeterno
fuerit,
quod
fecisse
dici
possit,
tum
quod
sibijpsi
non
alij
cuiquam
Deus
ab
aeterno
fuerit.
Idem,
DE
NATVRA
NATVRAM
NON
ESSE
PRI¬
mam
rerum
causam.
CAP.
XXI.
NATVRAM
fortassis
existimet
aliquis,
pri¬
mam
esse
rerum
causam,
quod
tamen
est
absurdissimum,
vt
multis
demonstrari
potest
ar¬
gumentis,
è
quibus
vnum
aut
alterum
expone¬
mus.
Prima
causa
quod
superiorem
non
agnoscat,
à
qua
suum
esse
acceperit,
ipsa
suijpsius
causa
est:
Natura
verò
non
à
seipsa,
sed
à
principio
superio¬
ri
existit.
Cùm
enim
finita
sit
(vt
ex
coelorum
mo¬
tu
patet)
ab
alio
certè
definita
est,
nihil
siquidem
seipsum
definit.
Ad
haec
si
natura
seipsam
fecerit
(quae