LIBER
II.
29
infinitum.
At
verò
multos
esse
daemones,
praeter
experientiam,
hoc
ipsum
manifesta
quoque
ratio,
satis
attestatur.
Bonum
enim
cuius
causa
creati
sunt
daemones,
non
vnitatem
requirit,
sed
multi¬
tudine
praestantius
euadit,
cum
melius
sit
pluri¬
mos,
quàm
vnum
modò
iusta
Dei
laude
foelicita¬
tem
consequi.
N.
Taurellus.
DE
DAEMONVM
DIFFEREN¬
tijs.
CAP.
III.
DAEMONVM
magi
triplicem
constituerunt
differentiam,
vt
refert
Agrippa:
siquidem
alios
supercoelestes
faciunt,
mentes
nimirum
penitus
à
corpore
seiunctas,
quae
soli
Deo
contemplando,
&
colendo
addictae
sint
quam
ob
causam
Deos
illas
nuncupant,
propter
diuinitatis
participatio¬
nem
quamdam:
quia
semper
sunt
Deo
plenae,
diuinoque
nectare
ebriae.
Hi
daemones
circa
vnum
Deum
versantur,
nec
mundi
corporibus
pręsunt,
nec
inferiorum
ministrationi
adaptantur;
sed
su¬
sceptum
à
Deo
lumen
inferioribus
ordinibus
in¬
fundunt,
singulisque
singula
officia
distribuunt.
Hos
ordine
secundo
proximè
consequi
volunt
coelestes
intelligentias,
quos
daemones
vocant
mundanos,
scilicet
vltra
diuinum
cultum
mundi
sphaeris
accommodatos,
vnicuique
coelorum,
&
stellarum
praesidentes:
vnde
eos
in
totidem
ordi¬
nes
distribuunt,
quot
in
mundo
sunt
coeli,
&
quot
in
coelis
sunt
stellae.
Tertio
ponunt
daemones
quasi
ministros
ad
ea
quae
sunt
in
inferioribus
dispo¬
nenda,
quos
Origenes
vocat
inuisibiles
quasdam
virtutes,
quibus
ea
quae
sunt
super
terram
dispo¬
nenda,
credita
sunt:
saepè
enim
nemini
conspi¬