LIBER
II.
31
lestes
intelligentiae
confutari
possunt.
Cum
enim
hae
nobis,
&
nos
sphaeris
coelestibus
nobiliores
simus,
non
videtur
verisimile
coelestes
intelligen¬
tias
nostri
causa,
sphaerarumque
coelestium
mul¬
to
minus
esse
creatas.
Caeterùm
de
mentibus
coelestibus
aliàs
à
nobis
actum
est,
vbi
docuimus
absurdissimam
esse
philosophorum
sententiam,
qui
mentes
coelestes
hoc
nomine
constituerunt,
vt
materiae
primae
potentiam,
qua
corruptibilia
sunt
omnia
corporea,
cohiberent,
&
cursu
certis¬
simo
sphaerarum
motus
moderarentur.
Nam
haec
opera
ab
intelligentiae
natura
sunt
alienissi¬
ma;
&
imperfectum
opus
est,
quod
externo
in¬
diget
adminiculo,
veluti
corritura
domus
fulci¬
mento.
Verùm
quod,
hic
à
magis
coelestibus
in¬
telligentijs
alius
finis
adscribitur,
nimirum
vt
suis
influentijs
(vt
vocant)
daemones
imbuant
inferiores,
adeoque
varijs
virtutibus
humana
ne¬
gocia
gubernent,
non
minus
hoc
veris
rationi¬
bus
aduersatur,
quàm
quod
modò
confutauimus.
Nam
si
coelestes
influentias
admiserimus,
eae
ta¬
men
saltem
sunt
naturales,
nec
ijs
animae
nostrae
afficiuntur,
nisi
quatenus
corporibus
obnoxiae
sunt.
Sed
quis
mentium
incorporearum
esfectus
dicet
esse
naturales?
Infimus
daemonum
ordo
genios
comprehendit,
qui
ex
genitura
duces,
&
rectores
humanarum
actionum,
pro
vario
coele¬
stium
astrorum
positu
contigerunt.
Ecquid
hac
de
re
sentiendum
est?
Certè
si
vera
sit
astro¬
logorum
sententia,
nos
scilicet
fortunis,
aut
in¬
fortunio
virtutibusque
&
vitijs
obnoxios
esse,
prout
hunc
aut
illum
ex
coelestibus
astris
domi¬
num
obtinuerimus:
Nequaquam
tamen
hoc