688
ANDREAE
LIBAVII
D.
nosa
euadunt,
calore
agente
in
humidùm
terreum,
aut
humore
per
exusta
percola¬
to,
aut
misto,
quanquam
ex
ciborum
sal¬
sorum
immoderato
vsu
contingat
idem.
Acida,
amara,
flaua,
virida
&
similia,
vt
cuique
potentia
est,
ita
ad
exemplum
ex¬
teriorum
intra
nos
generatur,
maxime
si
neque
vtilia
esse
corpori
possunt,
neque
etiam
exterminari
ob
aliquod
incommo¬
dum;
neque
tamen,
vt
in
stagnantibus,
ca¬
lor
agens
cessat,
etsi
quae
alia
coincidunt.
Ob
hanc
harmoniam
ferre
poteramus
fa¬
cile,
salem
esse
salsarum
affectionum
cau¬
sam,
quanquam
sali
coniunctae
sint
facul¬
tates
plures,
vt
siccitas,
acredo,
amaritu¬
do,
&c.
Perinde
vt
&
in
externis
salibus
ex
concursu
variorum
succorum,
aut
agen¬
tium
qualitatum
diuersitate
&
gradu
va¬
rio,
item
eorum
per
quae
colantur
succi,
varietas
enascitur
magna.
Sed
ea
assertio¬
ne
non
tollitur
veterum
axioma,
salsum
sanguinem
esse
in
corpore
praeter
naturam,
eumque
si
haereat
in
eo,
&
vim
adhibeat,
morbos
gignere.
Quod
enim
alius
dice¬
ret
dilutum
salem;
id
liceat
muriam
vel
humorem
salsum
appellare,
secundum
cuiusque
naturam
&
genus,
salsum
san¬
guinem,
salsam
pituitam,
amaram
bilem,
&c.
Et
hoc
eo
melius,
quia
diuersitas
simul
humoris,
in
quo
hęret
ille
sal,
indicatur,
&
ex
quo
Symbolicis
explicationi¬
bus
non
euer¬
tuntur
vete¬
rum
praece¬
pta.