DE
PVRGAN.
AD
PARACEL.
757.
ta,
iis
cum
gratiarum
actione
est
vten¬
dum.
Considerare
debuerat
audaculus
ille:
Non
tentabis
Dominum.
DEVM
tuum.
Est
autem
hoc
firmum
argumen¬
tum
&
nequitiae
&
[GR]ψευδοχυμίας[/GR]
Neopa¬
racelsi.
Nullus
enim
ne
Paracelsicorum
quidem
est,
qui
istud
audeat
excepto
vno
Muffeto,
qui
tamen
cautius
loqui¬
tur,
nempe
fixa
se
assumere
sua
dosi
vel¬
le.
Omnes
alii
referunt,
totam
totius
vim
per
Chymian
coarctari
ita,
vt
mini¬
ma
quantitas
sufficiat
ad
iustam
dosin,
sicut
Paracelsus
de
magisterio
gemma¬
rum
monet,
guttam
dari
solum,
quia
sit
valde
acre:
Et
de
magisteriis
gemma
rum
scribit,
quod
vitra
&
instrumenta
penetrent,
nec
possint
seruari
nisi
in
au¬
ro.
Et
ille
nugator
tam
prompte
vult
ista
vorare.
De
essentia
salis
idem
ait
autor,
quod
vna
semuncia
plus
saliat,
quam
li¬
bra
in
iure
de
integro.
Et
ita
de
aliis.
Ita¬
ne
est
Paracelsista?
Sed
experiatur
si
li¬
bet,
procul
dubio
clamabit,
nisi
prius
ero¬
sae
sint
fauces,
quam
id
possit,
vicisti
Ga¬
lene.
Quarta
responsio
a
vulgi
nausea
inanis
&
indigna
est
prolatu.
Plurimi
sunt
qui
se
expeditos
ad
remedia
offerunt,
&
ideo
medicos
accersunt.
Vix
vnus
atque
alter
delicatulus
ita
fa¬
scinatus
est,
antequam
tamen
mortis
spi¬
cula
Bbb
3.
Paracelsici
falsi
Chymi¬
ci.
Gutta
da¬
tur
in
magi¬
sterio
mar¬
garitarum
Paracelsi.
Essen.
Gem.
Essentia
salis.
Nausea
de¬
licatulorum
vel
impoten¬
tium.