PHILOSOPH.
37
ergo
longanimis
erit,
libenterque
patientia
fruitur,
in
tramite
iusto
huius
artis
meabit:
qui
verò
citius
se
putat
ex
libris
nostris
fru¬
ctum
capere
posse,
fallitur,
satiusque
fuerat
non
inspicere
quidem,
quàm
vnquam
conti¬
gisse.
Libri
enim
nostri
magnam
iniuriam
vi¬
dentur
inferre
his,
qui
solummodo
semel,
bis
vel
ter
scripta
nostra
legunt,
cum
intellectu,
omnique
eorum
studio
frustrati,
etiam
(quod
pessimum
est)
opes,
labores,
&
tempus,
si
quod
in
hac
arte
insumpserunt,
amittunt.
Verunta¬
men
qui
curuat
dorsum
ad
libros
nostros
le¬
gendos,
eisque
studiosè
vacat,
memoriam
a¬
nimumque
adhibet
&
arrigit,
nec
est
vanis
im¬
plicitus
cogitationibus,
Deumque
precatur,
vt¬
Salomon,
pro
sapientia,
non
pro
opibus
lar¬
giendis,
is
in
regno
rex
regnabit
nostro
inde¬
finenter,
quousque
moriatur.
Deum
igitur
time¬
te
ô
inuestigatores:
quod
enim
quaeritis,
par¬
ui
nequaquam
est
precij.
Thesaurum
enim
maximum,
&
munus
Dei
excellentissimum
queritis.
Et
cognoscite,
ô
inuestigatores,
id
quod
philosophi
dudum
intimauerunt
di¬
centes,
quod
rectum
non
nisi
errore
discerni¬
tur,
&
nihil
magis
dolorem
cordi
generat
quàm
error
in
hac
arte
&
opere.
Dum
enim
quis
putat
se
fecisse,
mundum
habere,
nihil
in
manibus
suis
inueniet.
Vtcunque
autem
philosophi
opus,
remque
ipsam
varijs
nomi¬
c
3