PHILOSOSPH.
39
39
psum,
vel
ipsum
acetum
&
aquam
Aes
vocate.
Inquit
CADMON:
Dixisti
Hyar¬
ge,
quòd
vtrumque
quod
in
commixtione
venit,
aes
vocari
consuetum
sit
à
philosophis:
&
bene
quidem,
id
enim
est
aes,
quod
in
qua¬
tuor
vertitur,
&
ex
vna
re
est.
Oportet
igitur
accipere
ex
aere
nostro
partem
vnam,
&
ex
a¬
qua
permanente,
quae
etiam
aes
vocatur,
tres
partes.
Deinde
commiscete
aceto,
&
coqui¬
te
tandiu,
quousque
inspissentur,
&
vnus
fiant
lapis:
deinde
continuè
coquite
&
imbi¬
bite,
donec
terra
&
puluis
fiat
Tyrius.
ASCANIVS
ait:
Cum
legimus
in
libris
Philosophorum,
quòd
natura
tantùm
vna
est,
quae
omnia
superat,
scire
oportet,
quòd
vna
&
vnum
compositum
sunt.
Non¬
ne
videtis
hominis
compositionem
esse
ex
anima
&
corpore?
Sic
oportet
nos
duo
con¬
iungere,
quam
coniunctionem
philosophi
comparauerunt
coniugibus,
ex
quorum
am¬
plexu
resultat
aqua
aurea,
sed
hoc
de
secun¬
do
opere.
De
primo
dicam
pauca:
Irritate
bellum
inter
aes
&
argentum
viuum,
donec
ad
interitum
veniant
&
corrumpantur,
tunc
aes
argentum
viuum
concipiens,
coagulat
i¬
psum.
Argentum
verò
viuum
concipiens
aes,
congelatur:
deinde
corpus
vtriusque
diruitur,
nec
puluis
fit
diligenti
&
multa
imbibitione
et
decoctione.
Rubeum
masculum
verò,
foeminae
c
4