TERRAM
ET
AVRVM
DISPVTATIO.
17
atque
contegere.
Nemo
praeterea
existimet
motus
aut
sensus
quibus
careo,
affirmaturum
unquam
gratiam
ullam
in
me
uige¬
re.
Quin
illud
quoque
attestabor
liberrima
uoce,
natum
me
in¬
tra
terrae
uiscera,
ac
solis
uigore
coalitum,
quos
laude
sua
fraudare
nequaquam
est
mei
instituti,
uerum
qui
altiorem
conse¬
cuti
sunt
mentem,
rogo
ne
his
exterioribus
quibus
iners
uul¬
gus,
plurimum
falli
consueuit
animum,
ullo
modo
intendant.
eri¬
gant
acumen
ingenij,
consyderentque
diligentius,
si
quid
in¬
tus
latet
magnum
&
praestans,
scrutantesque
id
exacta
ratione,
peruideant
ne
despiciat
quisquam
corpusculum
meum,
cuius
si
laten¬
tes
in
archanisque
ipsis
recessibus
absconditas
uires
intellexe¬
rit,
nihil
eo
majus,
fortius,
robustius,
potentiusque
esse
fatebitur,
ne
contemnat
aliquis
spoliatum
me
omni
motu
prorsus
&
sen¬
su.
Cum
nihil
sit
sub
orbe,
quod
non
uigorem
meum
sentiat,
quod
non
immotus
ego
moueam.
ex
quo
uelim
traham,
hoc
uno
si
dicere
fas
est,
tibi
deo
magno
persimilis,
qui
cum
nunquam
mouearis.
moueri
tamen
omnia
nutu
tuo
facis.
Nec
mole¬
stum
aut
soli
patri,
aut
terrae
matri
esse
debebit,
quod
filius
eos
uirtute
&
uiribus
antecedat,
quod
de
nullis
unquam
parentibus
auditum
est,
quorum
ut
est
in
genitos
suos
longe
amor
ingens
ac
profusus,
ita
&
laetitia
cum
se
ab
eis
uirtute
uel
aequari,
uel
superari
etiam
intelligunt.
Illud
autem
quod
uereor,
rogatos
omnes
uelim,
ne
me
arbitrentur
tam
constanter
orandi
hoc
munus
assumpsisse,
ductum
inani
ea
maxime
mei
estimatione
quod
sim
commune
ornamentum
statuarum,
templorum,
uestium,
zona¬
rum,
spinterum,
armillarum,
aliorumque
eiuscemodi,
quodque
prae
excellentia
materiae
meae
non
nisi
a
paucis
gestari
consueue¬
rim,
ac
magnis
ipsis
quidem
&
singulari
aliqua
uel
dignita¬
te,
uel
nobilitate,
uel
doctrina,
preditis
uiris
ad
exprimendum
demonstrandumque
gloriosum
earum
decus
&
specimen,
ne
quae¬
so
aliquis
ista
de
me
sibi
in
animum
inducant,
quae
tanta
fe¬
ro
cum
amaritudine,
ut
quum
omnia
ad
summam
mihi
foelici¬
tatis
plenitudinem
obuenerint,
hoc
unum
tamen
ne
omnino
expers
essem
alicuius
miseriae
&
calamitatis
euenit,
ut
testi¬
monio
meo
quod
publice
ostendatur
uilissimus
quisque,
&
C
quod