TERRAM,
ET
AVRVM
DISPVTATIO.
37
go
uultis
senio
grauatum,
laboret
podagris,
laboret
&
languo¬
re
stomachi,
mille
eum
opprimant
morbi,
capiatur
autem
desyde¬
rio
compulandae
sibi
uxoris,
nulla
erit
tam
putrida
anus,
tam
ui¬
lissima
lotrix,
quae
illi
se
commiscere
uelit.
Ast
ego
admirabili
&
praepotenti
ui
mea
tantum
operabor,
ut
adolescentulae
ali¬
cuius
&
quidem
nobilissimę,
ac
formosissimę,
coniugio
po¬
tiatur.
Neque
enim
secus
efficiam,
ubi
foemina
se
coniungi
ui¬
ro
cupiat,
sit
quantumcunque
aetate
confecta,
sit
gutturosa,
sit
eden¬
tula,
scateant
oculi
continuo
humore
lachrymarum,
ego
tamen
illi
iuuenem
utique
forma
&
genere
insignem,
qui
minime
eam
dedignabitur,
connubio
iungam,
stabili,
propriamque
perpe¬
tuo
amore
sociabo,
Proferrem
&
aliud
summae
potestatis
meae
non
minus
admirabile
monumentum,
sed
uereor
ne
ali¬
quos
astantium
seueriores
fortasse
offenderem.
Propterea
quod
aliquanto
sit
festiuius,
quam
honestatis
ratio
patiatur,
quantum
uero
ita
intentos
in
me
omnium
animos
conspicio,
ut
nihil
iam
cuiquàm
molestum
dici
ex
me
posse
intelligam,
securo
id
qua¬
lecunque
erit
animo,
exponam.
Nota
quippe
est
adolescenti¬
um
natura
in
libidinem
longe
procliuis
&
pręceps,
quae
tan¬
ta
fertur
auiditate
atque
ardore,
ut
nihil
extimet
laboris,
nihil
detrimenti
aut
periculi,
quo
uota
sua
implere
atque
exsatiare
possit.
Contingat
uero
quempiam
incendi
amore
austerioris
alicuius
foeminae,
quae
neque
uerbis,
neque
precibus,
neque
blan¬
ditijs
eius
ullis
quoquam
modo
permoueatur,
quae
nihil
eum
cu¬
ret
penitus,
acsi
quos
uiderit
sui
causa,
uel
per
diem
ardentis
simos
aestus,
uel
per
noctem
grauissima
frigora,
ac
pluuias
ferre,
nihil
faciens
rideat,
sinatque
torqueri
eum,
anxiari,
con¬
sumi,
tristissima
etiam
quauis
morte
deficere,
nulla
prorsus
sit
ei
spes
implendi
desyderij
sui,
ego
tamen
quotienscunque
animo
decreuerim,
non
dubitabo
durissimę
mulieris
men¬
tem
inflectere,
liquefactisque
cęris
etiam
molliorem
reddere
calli¬
dissima
arte
mea,
suauissimoque
quod
in
eam
afflabo
spiracu¬
lo
meo,
tantumque
potero
facundissima
mea
exhortatione,
ut
iuue¬
nem
iam
diu
fatigatum,
non
modo
libenter
ad
se
recipiat,
sed
insuper
quocunque
iusserit,
tanquàm
ferrum
magnes
eum
sub
E
iij
sequa