50
MAPHEL.
VEGII
DE
FOELICITATE
rentur,
timeant,
laudent,
decantent.
qui
leges
dicant,
mandent
exterreant,
proscribant,
puniant,
extollant
amicos,
uindicent
inimicos,
trucident
rebelles.
CHA.
Non
est
tam
magna
ut
existimas
Palinure
eorum
beatitudo,
nam
parit
certe
fastidium
tanta
bonorum
continuatio,
tantaque
affluentia.
neque
sapit
tantum,
quam
non
alique
intermittitur
uoluptas.
Praeterea
quom
eos
tu
beatos
iudicare
potes,
qui
tantis
opibus
ac
delicijs
suis
nunquam
fruan¬
tur
cum
iucunditate,
nunquam
cum
gaudio?
qui
in
tanta
rerum
copia
nunquam
exhilarent
se,
nunquam
releuent
animum,
nunquam
exultent?
quam
tanta
licet
bonorum
ubertate
redundantes,
tristitia
tamen
semper
obdu¬
cantur,
sollicitudine
praemantur,
anxietate
torqueantur.
Non
tibi
multo
optabilior
uidetur
priuatorum
conditio,
quorum
&
uita
ecurior,
&
uoluptates
etiam
si
mentem
intendas
maiores
sunt?
quos
summa
semper
condit
hilaritas,
mulcet
festiuitas,
explet
alacritas?
Quantam
putas
adferat
delectationem
conis,
quam
cum
uxo¬
ribus
ac
filijs
uita
exigitur,
dum
cubant
tute,
uescuntur
laute,
io¬
cantur
modeste?
Quam
dulcem
esse
arbitraris
amicorum
inter
se
&
aequalium
parem
uitam,
domesticum
usum,
frequentem
conuentum?
quid
eorum
amore
suauius,
confabulatione
gratius,
consulta¬
tione
liberius?
quid
ad
relaxandas
hominium
curas
melius
atque
commodius?
quantum
credis
leticiae
&
exultationis
habeant
eo¬
rum
conuiuia,
ludi,
cantus,
saltationes?
quantum
dilatent
animum
&
permulceant.
quantum
emaneat
mellis?
cuius
nec
stillam
un¬
quam
principum
aliquis
degustauit.
PA.
Haud
intelligo
Charon,
hanc
quam
refers
regum
tristiciam,
atque
anxietatem,
qui
inter
ri¬
sus
tantum,
blanditias,
iocosque
uersentur,
quibus
semper
psallatur,
canatur,
plaudatur,
&
quicquid
ad
transigendum
hilarem
uitam,
excogitari
potest,
exhibeatur.
CHA.
Ea
ut
uideo,
iudicas
Pa¬
linure
quam
oculis
tantum
patent,
quo
errore
decepti,
mortales
plu¬
rimum
seduci
solent.
Sed
quod
certum
adferre
possunt
iudicium
exteriora
corporis,
quam
uelamenta
magis
quandam
sunt
veritatis?
Aut
quid
certi
promittere
&
ostentare
potest
frons
hominium,
quam
plures
quam
Protheus
species
mentiri,
atque
in
plures
mutari
queat?
Con¬
syderandae
sunt
secretę
animi
sedes,
perscrutandae
sunt
interi,
ores
mentis
latebrae,
quas
si
prouidere
ita
ut
frontem
posses,
proh¬
dolor