ET
MISERIA,
DIALOGVS.
53
ratis.
ut
obsideri
eos
putes,
circumuallantur,
nihil
illis
dulce,
ni¬
hil
sapidum,
nihil
iucundum.
Dormiunt
cum
magna
inquietudi¬
ne,
cum
maiore
etiam
uigilant.
terret
illos
conuentus
hominium,
angit
solitudo,
timent
colloquia,
timent
salutationes,
timent
dona,
su¬
specti
cibi
&
potus,
qui
nec
etiam
nisi
praegustati
sumuntur.
Suspe¬
cti
pellicum,
&
item
uxorum
thori,
quibus
mirum
est,
cur
sine
cu¬
iusquam
etiam
praegustatione
congrediantur,
ipsos
uero
quorum
se
custo¬
diae
commiserunt,
non
minus
extimescunt,
quibus
cum
carere
ne¬
queant
ob
tutelam
suam,
eo
magis
augetur
eorum
timor
&
mi¬
seria,
quo
armatos
pro
firmiore
illos
praesidio
esse
necesse
sit.
Qua¬
re
alienigenas
&
barbaros
homines
atque
abiectissimos
quosque
sibi
deligunt,
eosque
frequentius
commutant,
deijciuntque
saepius,
ac
exterminant,
quo
saluti
suae,
&
si
non
alia,
at
saltem
hac
uia
con¬
sultum
ire
possint.
Quid
fedius
&
ignauius
dici
queat,
quam
ho¬
minibus
se
exteris,
immanibus,
flagitiosis
committere?
suos
ue¬
ro
prudentes,
sobrios,
iustos
spernere
atque
deuitare?
Quanta
ista
tyrannorum
foelicitas,
quos
continuus
&
ingens
semper
ango¬
re
afficit
moetus.
quo
non
modo
animi
grauiter
excruciantur,
sed
cuncta
insuper
dulcia
mundi
dona
fugantur
&
dissipan¬
tur.
Quantae
istae
eorum
deliciae?
quanta
gaudia,
qui
tranquilli¬
tatem
nunquam
&
pacem
sibi,
ne
dicam
populis
suis,
aut
hostibus
con¬
cessernunt[sic]?
expartes
omnino
tam
sanctissimi
atque
omnium
dulcissi¬
mi
boni.
Quaenam
ubertas
ista
bonorum
suorum,
quam
distracti
ali
unde,
neque
sciant,
neque
uisant,
neque
pertrectent,
neque
gustent
un¬
quam?
Quanta
ista
imperij
bona,
quam
quum
ipsi
uidere
&
attracta¬
re
non
possint,
committant
necesse
est
aliorum
curae
&
gubernati¬
oni,
ignari
rerum
suarum,
nescij
omnium
formę
quam
sub
se
geruntur.
fraudati
quotidie
&
decepti,
ab
his
praesertim
quos
prae
cęteris
anxierunt,
quibus
cum
se
credant,
quot
innocentium
criminatio¬
nes,
quot
facinorosorum
falsas
commendationes
audiunt?
Quo¬
tiens
eorum
fidem
sequuti,
bonos
pro
malis,
malos
pro
bonis
du¬
cunt?
atque
hos
beneficijs,
illos
poenis
afficiunt.
quodque
gra¬
uius
est,
quotiens
ipsis
etiam
nescientibus,
ij
quos
tantum
extu¬
lerunt
pro
sententia
sua,
inferiores
quosque
ledunt,
concutiunt,
op¬
primunt,
atque
dilaniant.
Quid
nimirum
si
exardescunt
postea
G
iij
po