54
MAPHEI
VEGII
DE
FOELICITATE
populorum
odia,
si
labefactatur
postea
eorum
status,
atque
de¬
solatur?
Quanta
ista
quamque
optanda
imperia,
cum
quibus
&
serui¬
tutem
pessimam
degant?
subiecti
tantis
perturbationibus,
tantis
in¬
sidijs,
subiecti
ipsis
etiam
quos
sibi
subiecerunt,
constrictiqua¬
si
quibusdam
regni
compedibus.
clausi
intra
arces,
quasi
ma¬
gni
alicuius
criminis
rei.
coartati
instar
ferarum,
exclusi
ab
omni
quam
foris
capitur
recreatione,
priuati
libertate,
quod
est
tam
dulce,
&
omnibus
optabile
bonum,
non
hominibus
modo,
sed
caeteris
insuper
quibuscunque
animantibus,
cuius
priuatione
quid
est
quod
tristius,
aut
infoelicius
contingere
possit?
PAL.
Non
credis
Charon,
bonos
aliquos
mitisque
&
moderatae
naturae
tyrannos
esse?
CHA.
Immo
multos
credo,
sed
tanta
est
libido
dominandi,
tantus
ardor,
tanta
nescio
quam
pestis
ingenita,
ut
quos
semel
inuaserit,
sint
summa
quamuis
bonitate
praestantes,
adeo
illi
ciat
eos,
illiciensque
deprauet,
ut
uita
potius
quam
imperio
quod
iam
occupauerunt,
carere
possint.
ad
quod
uel
conseruandum,
uel
amplificandum
contendunt,
unguibus
dentibusque.
Ac
pro¬
pterea
nemo
est
tam
bonus
tyrannus,
cui
conseruationis,
am¬
plificationisque
suae
gratia
multis
non
magnas
inferre
iniuri¬
as,
atque
ab
eis
illatas
non
plurimum
timere,
plurimasue
pati
an¬
xietates
contingat.
PAL.
Miror
cur
tantis
in
malis
quam
plane
ita
ut
narrasti,
uera
esse
puto,
appetant
tantopere
mortales
impe¬
rium,
nisi
id
fortasse
faciant
cupidine
honoris
&
gloriae.
quod
nimirum
tam
praestans
atque
excellens
bonum,
tolerabiliores
red¬
dit
tantas
quas
modo
exposuisti
miserias.
Dulce
quippe
est
mandare
alijs,
praeferri
omnibus,
eminere
praecellere,
uenerari,
time¬
ri,
supplicari,
exorari,
adsurgi
sibi,
uia
decedi,
inclinari
cerui¬
cem,
inflecti
genua,
audire
laudes
suas,
&
rerum
a
se
bene
ge¬
starum
decantationes.
quam
quum
&
diuina
numina
plurimum
capiant,
facile
intelligi
potest,
quantum
ex
his
quoque
mortalium
mentes
capiantur.
CHA.
Quae
tantum
capere
potest
tyrannos
ulli¬
us
honoris
aut
glorię
exhibitio,
qui
se
certo
inuisos
omnibus
esse
sciunt,
a
quibus
si
laudentur,
si
audiatur
sibi,
adsurgatur
atque
incur¬
uetur,
intelligunt
palam,
uel
assentationis,
uel
timoris
causa¬
secundum
fieri.
quare
non
est
ita
dulcis
ut
putas,
huiusmodi
hono¬
ris