IN
LVCIANI
DIA
LOGVM,
QVI
INSCRIBITVR
CHA¬
RON.
AD
REVERENDVM
PA¬
TREM,
ET
DOMINVM,
IO¬
ANNEM,
CARDINALEM
MORINENSEM,
RHi¬
NVCCINI
FLO¬
RENTINI
PRAEFA¬
TIO.
SERAPHIVS
Vrbinas,
uir,
utriusque
iuris
interpres
no¬
stri
temporis
primarius,
reuerendissime
pa¬
ter,
gentilium
libros
de
optimarum
artium
stu¬
dijs,
cum
datur
ocium,
frequentius
legere
solet.
Is
nuper
cum
Luciani
philosophi
apud
Graecos
suo
tempore
clarissimi,
quendam
legeret
dialogum,
qui
inscribitur
Charon,
latinum,
nescio
quo
interprete,
iam
diu
fa¬
ctum,
me
pro
mutua
inter
nos
consuetudine
rogauit,
ut
il¬
lum
sui
gratia
emendarem,
corrigeremque,
quoniam
extarent
quam
plurima
in
eo
mendosa,
quae
ad
sententias
explicandas,
ut
plu¬
rimum
esset
opus
Sibylla
interprete.
Ego
uero
illi
uiro
in
pri¬
mis
doctissimo,
mihique
amantissimo,
morem
gerere
cupiens,
dialogum
illum
cepi,
prius
gręcum,
deinde
pariter
&
latinum.
quem
ut
uidi,
minime
sum
miratus,
si
parum
aut
nihil
lati¬
ne
intelligi
poterat.
quoniam
non
conuersus,
sed
maiori
ex
par¬
te
confusus
&
peruersus
erat.
Graece
enim
cum
distincte
atque
dilucide
loquatur,
apud
nos
distorte
&
conturbate
per
omnia
ferè
procedit.
Itaque
ijs
immensis
caloribus
denuo
è
Graecia
in
Latium
traduxi
uerbis
Latinis
instructum,
ut
cum
iucunditate
le¬
gi,
&
sine
difficuliate
possit
intelligi.
Cum
uero
huncipsum
I
conscri