76
LVCIANI
CHARON,
citus
cum
murmure
uehit?
MER.
Illum,
crede,
mortales
aiunt
magni
Europae
regis
insignem
sigilliferum
esse,
qui
gra¬
ue
iugum,
&
suis
uiribus
impar,
rerum
regi
consulendarum
omnium
frustra
proprio
conatur
submittere
collo.
CHA.
Heu
miserum
illum,
qui
poenas
Acherontis
nigri
uincere
cum
proprio
uiuus
infando
scelere
certat.
Sed
mihi
iam
fas
est
illorum
conditionem
scrutari,
quos
ueluti
umbras
silen¬
tes
uiuo
in
lumine
cerno,
hoc
illud
properanter
age.
MER.
Vbi
nam
cernis?
CHAR.
Illic
ex
obliquo
fige
intuitum.
MER.
Habeo,
curiales
sunt,
qua
pro
re
longiore
opus
esset
sermone
quàm
dudum.
CHA.
Quàmobrem?
MER.
Ea
propter,
quod
simulata
uirtus
maiori
indiget
diffinitione,
quam
occultatum
scelus.
CHA.
Nescio
hercle
quid
sibi
uult
hic
obscurus
sermo.
MER.
Rem
omnem,
si
libet,
seriose
audi¬
es,
&
uitam,
&
mores
eorum
cognosces,
&
qualis
illorum
futurus
è
uita
erit
fortunatus
exitus.
CHA.
Aures
arrigo.
MER.
Hi
ambitiosi,
deorum
uera
religione
spreta,
primum
suis
perdite,
demum
alijs
opibus
improbe
consumptis,
par¬
tam
alieno
labore
gratiam
undique
sibi
uendicant.
Altos
cae¬
ca
stoliditate
contenunt,
medios
sacrilegos
temeritate
asper¬
nantur,
&
humiles
suo
admodum
studioso
fastu
deprimunt.
Etsi
minimis
uix
sufficiant,
quàm
tamen
magna
impuden¬
ter
audent
ij
dolis
atque
quodam
conficto,
ueluti
uulpecularum
more
humilis
conditionis,
&
munimentis
ruinae
immemo¬
res
ad
publicum
aerarium
ministrandum,
cuius
rei
contagi¬
osae
inexperti
impares
conscenderunt.
CHA.
Quid
tum?
MER.
Sile
si
potes.
CHA.
Possum
equidem.
MER.
Hi
cum
omnibus
uulpinam
simulantes
amicitiam,
mutuo
lethali¬
ter
aemulantur
odio,
suis
technis
&
fraudibus
incautas
sibi
insidias
parant,
&
proprijs
tandem
exigentibus
culpis
curi
alium
quotidiano
more
proditoris
fores
postridie
ultro
tun¬
dent,
&
cruentis
cerebri
faucibus
sese
semineces
deglutien¬
dos
dabunt.
CHA.
Ha
ha
ha,
quàm
magnum
risum
suo
casu
praecipiti
nostris
Stygijs
curiales
dabunt.
MERCV.
Sic
est
omnum