SVMMAE
PERFECTIONIS
GEBRI.
37
sed
non
propter
hoc
nostram
scientiam
diuinam
interi¬
munt,
quia
nec
scire
uolumus
illa,
nec
possumus,
nec
ad
opus
nostrum
possunt
peruenire.
Sed
aliud
ad
hoc
no¬
bis
principium
assumimus,
aliumque
generationis
me¬
tallorum
modum,
in
quibus
sequi
naturam
possumus.
Si
dixerint
etiam
philosophos
&
Principes
huius
mun¬
di
hanc
desiderasse
scientiam,
&
ipsam
non
inuenisse.
Respondemus,
eos
mentiri,
quoniam
&
quosdam
Prin¬
cipes
(licet
paucos)
&
maxime
antiquos,
&
sapientes,
no¬
stro
tempore
repertos,
iam
ex
sua
industria
hanc
con¬
stat
indagasse
scientiam,
sed
talibus,
necore,
nec
scriptu¬
ris
eam
tradere
uoluerunt,
cum
indigni
sint
eius.
Ergo
cùm
non
uiderunt
aliquos
hanc
scientiam
possidere,
ce¬
cidit
super
mentes
illorum
error,
ut
aestiment
nullos
hanc
inuenisse.
Ad
hoc,
etiam
si
arguant
fantastice,
asserentes
impotentiam
nostram
non
posse
saltem
in
debilibus
mixtionibus
naturam
imitari,
sicut
in
mixtione
asini
uel
bouis,
ergo
nec
in
fortibus:
detegimus
eis
errorem
suum
multiplicem,
quòd
in
arguendi
modo
non
esse
cadat
necessitas,
qua
coartemur
artem
nostram
non
concede¬
re,
quia
à
simili,
uel
à
maiori
ad
minus,
suam
corrobo¬
rant
fantasiam
&
errorem,
in
quibus
non
continetur
ne¬
cessitas,
sed
contingentia,
ut
in
pluribus.
Ostendemus
quoque
per
aliam
uiam,
demonstrando
illos
nullam
as¬
signare
apparentem
similitudinem,
inter
debilem
com¬
mixtionem,
&
compositionem
animalium,
&
minerali¬
um
firmam
&
fortem.
Et
hoc
ideo,
quia
in
animalibus
&
alijs