APOLOGETICA.
5
démque
curato
pillulis,
sirupis,
&
electua¬
riis,
ita
vinces.
Non
satis
est,
adductis
illis
ra¬
tionibus,
probare
medicinam
metallicam
non
conuenire
humanae
naturae.
Nec
pos¬
se
metalla,
ita
praeparari
vt
sanent.
Negas
id,
quod
re
ipsa
praestatur,
&
oculis
cerni¬
tur?
Turpe
est
ignorare,
quod
omnibus
sci¬
re
contingit.
Absque
dubio
audiuistis
mor¬
bos
periculosos
curatos
fuisse
tincturis
me¬
tallicis,
illegitimè
etiam
praeparatis,
ab
adul¬
terinis
Theophrasteis,
vt
vitro
antimonij,
quod
radicitus
ipsas
impuritates
febriles
su¬
bito
euellit,
quanquam
cum
maxima
virium
pro¬
stratione,
sanat
tamen:
etiam
si
nos
periculosas
illas
curas
non
approbemus,
&
sic
de
aliis
multis.
Iam
si
id
mineralia
faciunt
non
rectè
prae¬
parata,
quid
censes
si
legitimè
praeparentur,
&
à
veneno
repurgentur?
Et
quomodo
po¬
tes
bona
conscientia
ea
reiicere,
quorum
tu
nullam
habes
notitiam?
Nequaquam
suf¬
ficit
aliquid
affirmare,
nisi
probabilibus
fundatísque
rationibus
confirmetur.
Qui¬
libet
censorem
Paracelsi
vult
agere:
quem
facilius
est
reprehendere,
quàm
imita¬
ri,
dum
quisque
altero
doctior
videri
&
existimari
cupit,
ab
aliistamen
nemo
discere.
Dico,
quemlibet
Theophrasticorum
qui
tantùm
carbones
operi
apportat,
posse
vobis
tria
A
iij