APOLOGETICA.
13
morborum
curationes
tandem
inuenian¬
tur,
quibus
qui
sunt
oppressi,
per
vestram
i¬
gnauiam
omnes
morerentur,
nisi
Deus
ip¬
sorum
misertus,
ad
finem
tandem
mundi,
salutaria
remedia,
per
homines
etiam
con¬
temptissimos
illis
sufficeret,
insurgent
con¬
tra
vos
leprosi,
podagrici,
phthisici
epilep¬
tici,
lue
venerea
infecti,
cancro
deuorati,
fistulis
&
lupo
exesi,
gutta
mala
paralytici,
morbis
epidemias
&
peste,
ad
inferos
de¬
trusi:
illi,
inquam,
&
multo
plures
quos
ex
ignorantia
&
pessimis
corruptibilibúsque
potionibus
&
purgationibus
instar
car¬
nificum
viuos
sepeliistis.
Hi,
inquam,
in
ius
vos
vocabunt
&
accusabunt,
pauperes
quos
aere
emunxistis,
quorum
sanguinem
pro
amisso
corpore,
pro
exhaustis
bonis
exposcent.
Porrò
quae
haec
insania
&
cru¬
delis
est
stultitia?
Cùm
tempore
pestis
primos
homines
infestos,
domibus
inclu¬
ditis
signis
notatis,
carcere
detinetis,
cu¬
ris
&
solitudine
strangulatis,
fame
ene¬
catis,
sicne
debet
curari
pestis?
Annon
arbi¬
tramini
omnes
inde
posse
infici
vnde
pri¬
mus
infectus
est?
cur
non,
sanos
antidotis
prae¬
munitis,
cùm
tam
egregij
scilicet
estis
medici,
quando
ferè
omnia
vestra
medicamina
irrita
in
hoc
morbo
experti
estis?
Sic
nec