MINOR.
335
De
tincturae
perfectae
proprietatibus.
§.
V.
Multa
quidem
in
hoc
Rosario
meo
narrata
sunt,
ad
operis
cognitionem
habendam,
&
ignorantes
ad
magisterium
ueritatis
introducendos.
Et
quia
nihil
in
eo
ponitur
superfluum,
nec
ipsum
uolo
mittere
dimi¬
nutum*
Respice
rubeum
completum,
&
rubeum
à
sua
rubedine
diminutum,
&
omnem
rube¬
dinem
fixi
&
non
fixi,
mortui
&
uiui,
mineralium,
uege¬
tabilium
&
animalium,
respice
uiuum
uiuificantem,
&
mortuum
mortificantem,
album
albificantem,
&
rubeum
rubificantem,
atque
imperfectum
perficientem.
In
quan¬
tum
autem
albedo
perfecti
augmentatur,
in
tantum
tin¬
git
in
albedinem,
&
sic
de
rubeo.
Sed
nota,
&
conside¬
ra
qualia
sint
corpora,
&
quid
eis
in
sua
liquefactione
adhiberi
possit,
&
secum
perseueret,
&
permaneat
in
ex
amine,
neque
enim
omne
azymum,
nec
rubeum
tingit
cor¬
pora
in
Lunam
&
Solem.
Tinctura
corporis
talis
esse
debet,
quòd
ipsa
cum
corpore
liquefacto
commisceatur,
&
ipsum
liquefactum
ingrediatur,
quemadmodum
ipsum
met
corpus
faceret
cum
eodem.
Tinctura
ergo
debet
es¬
se
substantia
corporea,
ex
corporibus
extracta,
uel
per
beneficium
mediorum
mineralium
uegetabilium,
seu
animalium
augmentata,
in
re
semper
corporea.
Verissi¬
ma
ergo
tinctura
albedinis
est
sulphur,
ex
Luna
uera
al¬
bissimum
&
perfectissima
tinctura
rubedinis,
est
sulphur:
ex
Sole
uero
rubicundissimum.
Est
ergo
unum
possibile,
si¬
cut
&
aliud.
Hoc
scit
artifex
prudens
&
discretus
Epilo¬