THESAVRVS.
150
Svlfur
licet
aridum,
siccumque
aspectu
appa¬
reat,
proindeque
nihil
penitus
humoris,
è
quo
aliquid
extrahi
oleoni
possit,
in
se
contine¬
re
videatur:
vsque
adeò
siccum
tamen
non
est,
calidumque,
quin
ex
elementorum
mixtione,
humiditatem
quandam,
eamque
pinguem,
per
quàm
nimirum
hac
forma
constet,
adiunctam
contineat.
Destillatur
autem
ex
eo
oleum,
ali¬
quando
absolutè
&
per
se,
nullis
alijs
admi¬
xtis
simplicibus:
aliquando
verò
permixtis
ei
corporibus
etiam
alijs.
Oleum
ex
solo
sulfure,
vt
asserit
Brassauo¬
lus,
vi
ignis
&
glaciei
mirificè
extruditur.
Sed
optimum
esset,
si
quis,
inquit,
sulfuris
re¬
sudationem
haberet,
quae
in
locis
sulfureis
ex
montibus
tanquam
flos
exudat,
imò
flos
sul¬
furis
appellari
potest
&
debet,
nam
vti
ros,
ita
sudor
saxa
exit.
Cum
illustrissimum
ducem
nostrum
1535.
Neapolim
ad
Carolum
Impe¬
ratorem
comitatus
essem,
inquit,
Baias
inui¬
si,
&
Puteolana
loca,
vbi
inter
montes
pul¬
cherrima
adest
conuallis,
in
cuius
medio
fer¬
uentissima
ebullit
aqua,
&
in
angulo
alio
ad¬
est
ebulliens
fouea,
huius
conuallis
solum
cya¬
neum
visitur,
montibus
vndique
cingitur:
ade¬
rant
pueruli
quidam,
quos
vidi
montes
digi¬
tis
tangere,
digitosque
in
os
imponere,
&
lin¬
gere,
quid
facerent
interrogaui,
respondêre
quòd
sulfur
edebant,
&
quod
dulcissimum
erat,
coepi
tunc
florem
illum
gustare,
qui
à
lapidi¬