DE
VNIONE
TERNARII
101
quae
quidem
amborum
conseruatio
dici
po¬
test.
Anima
duobus
constat,
motu
videlicet
ac
sensu.
Motus
eius
est
aut
naturalis,
qui
nul¬
lo
fit
hominis
artificio,
sed
naturę
solius
im¬
pulsu
vinculoque:
vel
supernaturalis,
qui
na¬
turae
viribus
fit
vnà
cum
industria
Metaphy¬
sici
magisterij,
diuino
potiùs
auxilio.
Sensus
est
visae,
vel
auditae,
gustatae,
olfactae
vel
tactę
rei
perceptio.
Nam
corporis
membra,
per
quae
sensus
ab
anima
percipiuntur,
sensuum
propriè
vocamus
organa.
Rerum
praeterita¬
rum
notitiam,
praesentium
repraesentatio¬
ne,
reuocat
in
memoriam
sensuum
perce¬
ptio.
Memoriam
hanc
animantia
bruta
cùm
hominibus
communem
habent,
nam
illa
solùm
praesentibus
oblatis,
eadem
sensu
re¬
colunt.
Est
&
alia
radix
memoriae
perquàm
excellens,
quae
nulla
repraesentatione
me¬
dia,
sed
spiritus
nunquam
otiosi
tantùm
agi¬
tatione
sedula,
dictam
colit
memoriam,
vi¬
rereque
perpetuò
facit:
haec
memoriae
conti¬
nuatio
rationis
cultum
subsequitur,
&
est
homini
soli
contingens.
Ergo
sensus
est
com¬
muniter
animalis,
&
ratio
particulariter
in¬
tellectualis,
quia
non
intelligunt
bruta,
nisi
per
sensum
praesentem,
vti
suprà
dictum
est:
animalia
tamen
rationalia
per
intellectum
à
ratione
motum,
&
sensum,
posteriore
sine,
vel
medio.
Rursus
animus
&
corpus
in
ra¬
tiona¬
g
3