DE
VNIONE
TERNARIS
111
non
uidemus
eam:
uociferans
&
alta
uocé
dicens.
Ego
sum
uia
ueritatis,
ttansite
per
me,
quia
non
est
alius
ad
uitam
transitus,
&
nolumus
eam
audire.
Suauitatis
odorem
e¬
mittit,
sed
non
percipimus
cum.
Dapibus
sese
nobis
in
delicias
offert,
&
non
degusta¬
mus.
Blandè
nos
ad
salutem
trahit,
at
eius
tractui
resistentes
sentire
nolumus.
Quo¬
niam
facti
sumus
ut
lapides
oculos
ha¬
bentes
&
non
videntes,
aures
habentes
&
non
audientes,
nares
non
olfacien¬
tes
habentes,
ore
linguaque
muniti
non
degustantes
neque
loquentes,
manibus
&
pedibus
suis
nil
operantes,
nec
ambulan¬
tes.
O
miserum
tale
genus
hominum,
quod
lapidibus
non
est
praestantius,
imò
longê
inferius,
eò
quòd
hoc,
non
illi
rationem
daturi
sunt
operationum
suarum:
Trans¬
mutemini
(inquit)
transmutemini
de
lapi¬
dibus
mortuis
in
uitios
&
philosophicos
lapides.
Ego
sum
uera
Medicina
corrigens,
&
mutans
id
quod
non
est
ampliùs,
in
id
quod
fuit
ante
corruptionem
ac
in
melius
&
id
quod
non
est
id
quod
fore
deber.
Ec¬
ce
prae
foribus
conscientiae
uestrae
sum
no¬
ctes
atque
dies
pulsans,
quousque
non
ape¬
ritis
mihi?
tamen
expecto
mitis,
nec
à
uo¬
bis
irata
recedo,
sed
patiens
iniurias
susti¬
neo
uestras,
cupiensque
per
Patientiam
ad
eam