DE
VNIONE
TERNARII
113
uit
in
nobis,
vt
in
eius
lumine,
qui
lucem
in¬
habitat
inaccessibilem,
videremus
lumen,
&
hoc
caeteras
eius
praecelleremus
creatu¬
ras,
illi
similes
hac
ratione
facti,
quòd
scintil¬
lam
sui
luminis
dederit
nobis.
Est
igitur
ve¬
ritas
non
in
nobis
quęrenda,
sed
in
imaginè
Dei,
quae
in
nobis
est.
Vlteriùs
vt
diffinitio¬
ni
veri
satis
faciamus,
diximus
esse
vero
ni¬
hil
adesse,
nam
vni
quid
adest
quaeso?
quid
etiam
deest?
aut
quid
contra
niti
po¬
test?
cùm
nihil
verè
praeter
illud
vnum
exi¬
stit.
Quis
etiam
ignorat
perfectum
esse
nil,
praeter
id
vnum
quod
nec
in
aliquo
diminu
tum
est,
nec
superflui
quid
admittit?
sed
abun¬
dans
est
potentia
&
virtute,
sic
vt
ex
abun¬
dantia
deficientibus
largè
tribuere
possit,
ac
semper
&
aequaliter
abundare.
Quid
enim
tale
potest
esse
praeter
id
vnum,
quod
omni
dat
esse
quod
est,
&
esse
non
recipit
ab
alio,
sed
ipsum
esse
totum
est,
quod
esse
potesta
cuique
nihil
obest,
quia
praeter
ipsum
nihil
est.
Quod
nihil
est,
verè
non
est,
&
è
contra
quod
verò
non
est,
nihil
est.
Quicquid
extra
veritatem
est,
verè
non
est,
quia
veritas
illud
vnum
est
omne,
verè
quod
est.
Falsitas
igitur
quae
non
est,
nisi
quod
esse
verò
contrarium
est,
&
esse
non
debet,
nec
nisi
per
essentiae
ve¬
rae
priuationem
est;
nihil
est;
quia
verè
non
est.
Vnde
concludunt
veri
Philosophi
pecca¬
h
tum
&