DE
VNIONE
TERNARII
122
cipit
ipsa
Pietas,
quae
circa
duo
versatur:
vt¬
pote
Creatorem
&
creaturam
sui
similem.
Impossibile
est
creaturam
à
se
ipsa
cognosce¬
re
se,
nisi
cognito,
primùm
suo
Creatore.
Quî
potest
effectus
ante
causam
verè
cognosci¬
nonne
praecedit
omne
principium
sua
me¬
dium
&
finem,
vel
à
fine
rem
aggredietur
quispiam?
Deus
est
sine
principio,
sineque
fi¬
ne
perlistens,
omni
repletus
gloria,
quam
so¬
lus
ex
propria
liberalitate
possidere
noluit,
sed
eius
facere
nos
participes,
quos
etiam
ad
imaginem
&
similitudinem
suam
condidit:
primùm
liberalitatis
eius
exemplar
&
my¬
sterium.
Quî
fit
igitur
vt
admirandum
illud
Arcanum
ignoremus
ex
veritate?
Frater
au¬
di,
sicut
a
pretiosissimo
de
vilissimo
creati
su¬
mus,
ita
propter
primam
nostri
materiam
ad
vile
quoduis
pronimagis,
quàm
ad
eum
qui
nos
de
vili
pretiosissimos
fecit.
Admire¬
mini
quotquot
mecum;
estis
mortales
mise¬
ri,
quòd
Summus
rerum
Artifex
vilissimam
de
limo
terrę
materiam
tractare
manibus
vo¬
luerit,
&
ex
ea
pretiosissimam
excitare
crea¬
turam.
Non
abs
re
factum
puremus,
sed
vt
a¬
gnoscamus
quidnam
simus,
&
ab
elationis
superbia
nos
contineamus.
Quod
secus
fa¬
cientes,
nemo
nostrûm
non
pauperem,
quem
Deus
el
egit,
odit,
cùm
tamen
ex
eadem
mas¬
sa
qua
facti
sumus
omnes
&
ipse
constet:
Hinc
h
5