DE
VNIONE
TERNARIT
158
Vt
intelligaris
loquere.
Mens.
E
re
dicam
vt
intelligas.
Mens
hominis
immortalis
est,
i¬
deo
mortem
non
timet,
imò
virilite
illam
superat:
Corpus
verò
morti
subiectum
est
o¬
mne,
quapropter
eam
apprimè
formidat.
Cor¬
pus.
Qui
scis
quòd
morti
Mens
non
sub¬
ijcitur?
Mens.
Scitur
ex
eo
scilicet.
Omne
quod
ex
morte
sumpsit
originem
est
morta¬
le,
quod
autem
ex
vita
primordium
habet,
no
moritur,
nec
id
quod
inter
vitam
&
mor¬
tem
est
medium
adhaerens
vitae.
Corpus.
Ob¬
scura
nimium
loqueris.
Mens.
Non
nisi
clara.
Corpus.
Quid
est
vita?
Mens.
Corporis
est
&
Spititus
vnio,
vel
cohaerentia.
Corpus.
Quid
ergo
mors?
Mens.
Est
vitae
priuatio.
Corpus.
Hoc
non
euasi
doctius.
Mens.
Audi,
quam
tu
mortem
existimas,
haec
mihi
vitae
est
ini¬
tium
aeternae,
iucundiusque
nihil
nobis
acci¬
dere
potest,
modò
tibi
molesta
non
foret.
Ve¬
rùm
tu
detestaris
eam,
quod
scias
hac
te
mun¬
danis
priuari
delicijs,
at
ignoras
inter
has
&
ęterna
gaudia
minorem
comparationem
si¬
militudinemque
fore,
quam
inter
fel
&
mel
aliquando
sciam
degustasse
te.
Tandem
vt
meliùs
hanc
differentiam
cognoscas,
est
quòd
consideres
id
quod
scis,
omnium
nempe
quae
tibi
possunt
vnquam
accidere
voluptatum
huius
mundi
continuationem:
taedium
(vt
potiùs
dicam)
nauseam,
&
quod
longè
dete¬
k
5
rius