APOLOGIA.
209
vel
Chymisticis
rebus
initiati
sunt,
vti
narra¬
bimus
postquam
id
quod
à
me
silentio
prae¬
termissum
in
Aquae
Salis
paratione
vitio¬
sum
fore
iudicas,
defendero.
Non
percipis
&
miser
Alchymista,
quàm
insulsè
quod
non
sine
bono
iudicio
factum
est
nulla
ratione
carpas,
nempe
dictionem
Germanicam
([G]ge¬
flossen[/G])
id
est
liquefactum,
esse
magis
in
obscu¬
ritatem
sententiae,
quàm
elucidationem?
eo
quòd
nullum
Sal
à
natura
procreatum
sit
per
liquefactionem,
sed
per
congelationem
tan¬
tùm?
non
fuit
igitur
in
principio
methodi
necessaria,
cùm
subsequatur
his
verbis,
([G]Vnd
laß
fliessen
ettlichmal[/G])
quae
Latinè
sic
reddidi,
&
liquefiat
aliquot
vicib.
His
apertè
liquet
lectoribus,
ea
liquefactionem
artificio
fieri
debere,
non
quidem
naturaliter.
Ex
altera
parte
consideraui
si
per
Amanuensem,
ani¬
maduersionis
inter
scribendum
aliquo
de¬
fectu
(quod
plerunque
solet)
accidisset,
ac
lo¬
co
([G]gestossen[/G])
quod
pulueratum
Latinè
sonat
([G]geflossen[/G])
id
est
liquefactum
scripsisset,
aut
in
Typographia
fortassis
euenisset,
s
in
f,
&
t
in
l.
mutatis.
Verùm
ponamus
idipsum
fore,
nihilominùs
erit
superflus
dictio,
quia
non
est
ad
Salis
alicuius
liquefactionem
pulue¬
ratio
prorsus
necessaria,
nisi
quis
dicat
Salia
crassiorum
partium
ciriùs
liquefieri,
prout
Sal
Gemmae,
necnon
alia,
quod
anile
quid
esse
vide¬