PARS
TERTIA.
307
tiae?
SOL.
Nequaquam.
GYM.
Nonnè
sunt
ista
humana
desideria?
SOL.
Sunt,
&
non
sunt,
rationibus
diuersis.
GYM.
Adfer
quas
habes.
SOL.
Si
famis
&
sitis
extinctio,
naturae
verae
desiderium
non
excedat,
quae
paucis
est
con¬
tenta,
non
hnumana,
sed
verè
naturalis
erit,
nec
etiam
costans
est
satietas.
Nam
vt
potu
ciboque
digestis,
iterum
appetitus
eorum:
sic
&
libi¬
dinis
tuae
redit
vredo.
Si
verò
haec
praeter
na¬
turam
excesserit
extinctio,
humanu
&
corru¬
ptum
erit
desiderium.
Sic
etiam
ad
Generan¬
dum
appetit
natura
vera
matrimonium,
non
ad
carnis
appetitibus
faciendum
satis,
vt
solent
humana
bruta.
GYM.
Nunquid
caro
natura¬
lis
est?
SOL.
Maximè,
sed
eius
appetitus
o¬
mnes
cotra
naturam
veram
existunt.
GYM.
Ede¬
re,
bibere,
generareque
non
sunt
appetitus
na¬
turae?
SOL.
Per
ea
quae
suprà
dixi,
tibi
respon¬
sum
est.
At
quia
non
videris
intelligere,
quae
loquor,
differentiam
facere,
verae
naturae,
ad
humanam,
&
falsificatam
à
Diabolo
natu¬
ram,
explicabo
latiùs.
Quamquam
in
ho¬
minibus
deprauata
per
peccatum
est
pror¬
sus
vera
primaeuaque
natura,
quae
sine
ma¬
cula
vel
defectu
priùs
condita
fuerat:
ita
vti
iam
ex
seipsa
nil
aliud
appetere
possit,
quàm
peccatum,
&
omne
vitium:
nihilominus
in
homine
quouis
Diuini
luminis
scintilla
quę
dam
remansit:
in
vno
tamen
quam
in
alio
magis
u
2
impe¬