LIBER
II.
147
tatem
eius
raptim
sinu
recipiet.
Ex
quo
intelli¬
gitur,
non
pondus
sed
naturam
esse
cui
cedit.
Seruatur
autem
melius
in
vitreis
vasculis,
nam
caeteras
materias
perforat.
Ex
libro
de
vapore.
Ar¬
gentum
viuum
aufert
frangibilitatem
ex
sicci¬
tate
prouenientem,
vt
patet
in
stateris.
Stan¬
num
quippe
liquefactum,
et
postea
in
aceto
in
fusum,
vbi
est
argentum
viuum,
statim
pene¬
tratur
ex
substantia
argenti
viui,
&
etiam
ex
substantia
aceti
coadiuuante
ad
penetrabilita¬
tem,
&
tunc
humiditas
argenti
viui
siccitatem
aufert
stanni,
&
eius
remollit
humiditatem,
praeterea
viuum
argentum
laminae
argenti
cum
argento
est
consolidatiuum.
Quod
ideo
fit,
quia
(vt
dicit
philosophus)
communicat
in
radice
cum
omni
metallo.
Ex
lib.
de
natura
re¬
rum.
Argentum
viuum
est
reuera
calidum
&
humidum
in
quarto
gradu,
licet
in
quibus¬
dam
libris
inueniatur
esse
frigidum.
Extin¬
ctum
potest
alij
rei
admisceri,
sed
viuum
non.
Optimè
seruatur
in
vasis
vitreis
&
loco
fri¬
gido,
positum
enim
in
calidum
exhalaret
in
fumum.
Potest
autem
fieri
album
&
rube¬
um
cum
sulphure,
fertur
enim
de
facili
om¬
nes
colores
recipere.
Si
extinguatur
cum
pin¬
guedine
apparebit
quasi
terra,
&
sic
inter
ol¬
las
artificios
è
crematum,
extrahitur
ab
igne
clarum,
malliabile
ac
tractabile
ad
modum
argenti
ad
maxima
firmacula
facienda.
Pli¬
nius
k
2