Interea
magno
misceri
murmure
Pontus
Incipit:
exhorrent
Nautae:
timet
ipse
Magister:
Et
nunc
cum
sociis
supplex
in
uota
precatur:
Nunc
Tempestatis
subitae
perquirere
causam
Conatur:
Sortesque
iacit:
simul
orat
lonam:
Quem
sors
ipsa
super
persederat:
ut
sibi
&
unà
Omnibus
ex
aequo
bene
consulat.
Ille
salubre
Consilium
dare
ait:
Si
se
cuncti
agmine
facto
In
mare
praecipitem
iaciant:
Nanque
unius
esse
Nomine
cuncta
suo
quae
nunc
incommoda
ferrent:
Qui
non
Iussa
Dei
subito
perfecerit
Amens.
Illi
ergo:
ut
trepidis
sese
seruare
potestas
Offertur:
rapiunt
sublimem:
atque
aequor
in
altum
Proiiciunt
puppe
ex
alta:
quem
protinus
amplo
Ore
Ingens
Monstrum
uorat:
atque
in
uiscera
condit.
Quid
faceret?
quo
per
Latebras:
&
Caeca
per
Exta
Se
ferat?
Auxilio
cuius
nitatur:
ut
inde
Exeat?
aut
Caeli
procul
illinc
Lumina
cernat?
Quod
superest
prorsus
sapiens
mox
expedit
vnum:
Orando
supplex
veniam
petit:
At
Deus
vltro
Imperat:
ille
leui
siccamque
exponitur
Alga
Illaesus:
quanquam
ipse
truci
detentus
in
Aluo
Iam
triduum
terna
pariter
cum
nocte
fuisset.
Ergo
iterum
populorum
urbem
rerumque
potentem
Iussus
adit:
profertque
palàm
minitantia
uerba.
Illi
continuo
pauitant:
ac
Iussa
facessunt:
Et
scelera
his
rite
Deus
expurgata
remittit.
Parcere
subiectis
nouit
Pater:
&
pius
idem