20
THEOPHR.
PARAC.
cerit
per
exiccationem,
disparent
illi
colo¬
res
&
materia
tandem
incipit
albescere,
tam
diunque
progreditur,
donec
ad
supremum
albedinis
gradum
perueniat.
Apprimè
no¬
tandum,
ne
res
acceleretur,
ex
eorum
opinio¬
ne,
qui
putant
omninò
tale
negotium
illi
si¬
mile,
quod
in
frumenti,
nec
non
hominis
productione
cernitur,
videlicet
huius
tem¬
pore
mensium
nouem,
illius
autem
decem,
aut
duodecim
ortus.
Non
ita
citò
Sol
e
Lu¬
na
maturescunt,
aut
nascuntur,
prout
infans
è
ventre
matris,
aut
granum
ex
vtero
terrae.
Quantò
siquidem
res
quaepiam
altior,
per¬
fectiorque
natura
sua
fuerit,
ac
debet
esse:
tanto
maiori
tempore
opus
habet
ad
sui
productionem.
Sciendum
enim,
omne,
quod
citò
nascitur
aut
fit,
citò
perire.
Huius
exem
plum
herbae
hominensque
praebent,
quae
quòd
citò
producantur,
aut
nascantur,
sic
eorum
vita
breuis
est.
Non
ita
cùm
Sole
&
Luna,
sed
lon¬
gè
perfectiorem
naturam
habent
homini¬
bus:
quo
fit,
vt
istis
etiam
vitam
longam
ex¬
hibeant,
ac
à
multis
accidentibus
morbis
praeseruent.
De
Tincturae
perfectionis
cognitione.
Cap.
VI.
Praecedenti
capitulo
diximus,
quinam
ipsa
materia
graduatur:
hoc
autem
de¬
clarabimus,