52
THEOPHR.
PARAC.
sese
submersissent,
suspendissent,
aut
aliàs
oc¬
cidissent,
à
Deo
seruatore
suo
recedentes,
Diabolo
se
dedissent,
ac
ea
de
causa
vagari
debere,
Diabolóque
seruire
in
diem
vsque
iudicij.
Fuerunt,
qui
putarunt
esse
vana
phantas¬
mata:
multi
fortunae
bonae
praesagium
esse
iudicarunt,
eisdem
locis,
in
quibus
percepti
vel
auditi
sunt,
quòd
etiam
accidisset:
ve¬
rùm
id
pro
maiori
parte
fides
efficit:
nam
ex
sua
natura
fortunium
non
adferunt,
ni
for¬
tè
Deus
eò
cogat
illos,
aut
nostra
fides:
con¬
trà
nullum
etiam
infortunium
adserre
pos¬
sunt,
nisi
Dei
sit
permissio.
Plerique
putarunt
incantationes
fore
Sagarum.
Alij,
qui
perceperunt
&
audierunt
illos
circa
thesauros,
iudicarunt,
eorum
homi¬
num
spiritus
fore,
qui
thesauros
eiusmodi
suffoderant,
ac
deberent
ibidem
esse,
mane¬
réque
vsque
ad
extremum
iudicium,
vel
do¬
nec
reperti
fuissent
ad
custodiam.
Iudicium
hoc
fecerunt
ex
verbo
Christi
loquentis:
vbi
thesaurus
vester,
ibi
&
cor
vestrum
est.
Ego
verò
non
video
rationem,
cur
pro
spiritu
cor
intellexerint,
sed
multam
inter
ista
fore
dif¬
ferentiam.
Quapropter
omnia,
quae
praedi¬
cta
sunt
iudicia
de
his,
opiniones
falsissi¬
mas
esse
dico,
tum
eos
intellectu
pollentes
fore
semihomines,
in
elementis
quatuor
de¬
gentes