GENESIS.
35
Animaduertite
igitur
fideles,
ad
ea,
quae
sub
integumento
potiùs
satere
plurimos
aequum
esset;
quàm
promulgari
paucissimis.
Et
nime
stimulus
in
animo
quodammodo
congerer
ad
exprimendum,
effari
haudquaquam
ausus
es¬
sem.
Vt
tamen
aliquando
videant
homines
er¬
ga
Deum
&
naturam
ingrati,
quàm
atrociter
hactenus
veritati
restiterint,
ista
diutius
sub
si¬
lentio
praeterire,
periculosum
fore
duximus:
ne
fortè
pertinaciùs
in
hoc
errore
persistentes,
eti¬
am
alios
multos,
alioqui
natura
bonos,
cor¬
rumpant,
ac
in
similes
errores
attrahant.
Aeter¬
num
ergo
sapientiae
verbum
aeternae,
in
immensi¬
&
infiniti
sui
centro
aeterno,
finiti
&
quandoque
transituri
centrum
collocare
voluit,
vt
in
eo
si¬
bi
materiam
praepararet
absque
vlla
praeiacen¬
te
materia
quapiam,
ad
mundi
creationem
ido¬
neam.
O
admiranda
sapientia,
quae
ex
punctu¬
lo
vix
intelligibili,
quicquid
vnquam
ingentis
machinae
huius,
vastae
ponderosaeque
molis
à
creatione
factum
est,
solo
verbo
potuit
excita¬
re!
Quis
satis
admirari
poterit,
omne
quod
gra¬
ue
dici
potest
ac
onerosum,
hoc
vno
solo
pun¬
cto,
puncti
virtute
sola
sine
molestia
gestari,
fir¬
mè
figi,
ac
supra
omnem
constantiam
retineri,
citraque
vllam
vacillationem
sustentari?
Sed
quis
non,
magis
quàm
mirabitur,
stupefiet,
dum
considerabit
medium
absque
terminis
vel
ex¬
tremis
assignari?
quod
praeter
omnem
geome¬
C
2
tricam