GENESIS.
39
rantè
tertio,
nempe
vinculo
naturae
per
mutuum
vnitatis
suae
naturalis
amorem,
&
appetitum.
Terra
erat
inanis
&
vacua.
Quaenam
fuerit
mundi
materia
prima,
di¬
ctum
est
priùs;
iam
pro
parte
qualis
exti¬
terit,
indicatur.
Per
inanitatem
quid
aliud
hoc
loco
praeter
inopiam
&
indigentiam,
copia
quan¬
doque
supplendam,
intelligi
posse
videmus;
&
per
vacuitatem,
vltra
locum,
sterilitatem
ac
in¬
foecundum
statum
etiam
in
meliorem
condi¬
tionem
redigendum,
vt
patet
ex
sequentibus?
Et
quamuis
terrae
hîc
solummodo
fiat
mentio,
nihilominus
sub
ea
appellatione
comprehen¬
ditur
vniuersa
regio
elementaris,
quae
postmo¬
dum
sub
firmamento
locum
obtinuit.
Conie¬
ctura
quadam
eius
occasio
nobis
apparet,
quòd
elementum
hoc
prae
caeteris
suapte
natura
flui¬
dis,
mobilibus
ac
raris,
stabile,
firmum,
ac
soli¬
dum,
centro
sit
affinius:
tum
etiam
progignen¬
dis
creaturis
ad
vitam
hominis
necessarijs,
ac
deferendis
magis
idoneum,
magisque
notum
prae
caeteris.
Et
tenebrae
erant
super
faciem
abyssi.
Clariùs
materiae
mundi
primęstatus
inno¬
tescitur,
vt
quae
fuerit
abyssus
perfusa
tene¬
C
4
bris,