GENESIS.
41
abysso,
huius
videlicet
illustrationem,
&
illius
inanitatem
&
vacuitatem
replendus.
Primum
igitur
coeli
&
elementorum
fuit
ornamentum,
tertium
quoque
idealis
mundi
membrum
&
potis¬
simum.
Ideo
primo
loco
nobis
à
summo
codito¬
re
commendatur
&
approbatur
bona
his
verbis:
Et
vidit
Deùs
lucem,
quòd
esset
bona.
Haesitare
quis
hoc
loco
posset,
an
etiam
Deus
non
viderit
coelum
&
terram
esse
bona.
Ve¬
rùm
quicunque
pia
mente
verba
haec
intuetur,
intelligit
pariter
omnia
quae
solus
bonus
Deus
creauit,
esse
non
nisi
bona.
Porrò
quòd
vnum
altero
magis
bonum
sit,
non
propterea
dero¬
gatur
dignitati
minùs
boni.
Singula
siquidem
vnius
&
eiusdem
corporis
membra,
sortita
sunt
in
eo
peculiare
munus
&
officium
ex
volunta¬
te
sui
conditoris,
vt
vnum
alteri
non
inuideat.
Hoc
ipsum
etiam
de
charitate
legitur,
spe,
fide¬
que
maiorem
esse.
Proinde
non
sequitur
reli¬
quas
duas
esse
minoris
existimationis.
Etenim
alibi
legitur
fide
sola
hominem
saluari.
Ergo
videre
Dei
bonum
(vt
vir
probus
quidam
in¬
quit)
est
nobis
approbare
bonum.
Et
diuisit
lucem
à
tenebris.
Non
absimile
dubium
occurrere
potest,
v¬
trum
tenebrę
non
fuerint
à
Deo
probatę,
C
5
cùm