317
PRAEFATIO AD LECTOREM.
nutritionis, quin purae facultates vitae vitientur, contracta suorum domiciliorum im¬
duritate nutrimenti. Quò sit vt si vita conseruari debeat instato esse, quod vocant, in¬
primis necessarium vt aequalitate seruat a nutrimenti vel fomenti, cum nutriendo, ca¬
lor natiuus in organo hoc suo vehiculo, nimirum humido radicali, & primo vitae sub¬
iecto, retineatur. Idipsum autem aliter quàm per nutrimenta fieri nequit, ab extrin¬
seca natura mutuata, ne defectu liquidi vitam conglutinantis, flamma, vel impedia¬
tur, vel prorsum extinguatur in subiecto secundo, corde videlicet, in quo centrum atque
fons vitae corporis delitescit. Calore ad hunc modum cedente locus datur inimico frigi¬
dorigidoque mortis subiecto vt res verò sit dulcidior, statum esse vitae cognoscamus oper¬
tet. Perfectam igitur cuiusque rei naturam esse maturitatem, nemo non confitebitur.
Nam a primovitae curriculo, spiritus vitalis motum intendens ad finem suum vel ter¬
minum, per medium necessariò transire cogitur, quò priusquam perueniat, adhuc in
immaturo consistit, qui quidem status imperfectus est ab infantia & pueritia iuuen¬
tutis vsque ad viristatum esse completum. Non est verò spagirorum opinio, vitam ad im¬
perfectam reuocare naturam, sed ad virilem, viriditatis pariter atque virtutis plenam,
vt inter duas adolescentiae floridas ac frugales aetates, aliquantò quàm per naturam
consuetum est diutiùs iubilet, nec ad sinistram, neque ad dextram inclinans. Conseruae¬
re naturam & vitam ergo, nihil aliud est, quàm hanc à suo naturali cursu medium in
statum virtute, si non actu, sistere, & hoc ipsum etiam est morbum retardare. Non se¬
cus enim atque videmus à naturae stationibus, ver absoluto suo circulo pueritiae, gradum
sistere in aestatis adulescentulae motus initio, quae tandem cursum in autumni motum
primum defigit, statum esse videlicet perfectionis annuae virens, ac flores & fructus
inter medium. Est etiam totus vitae humanae cursus vnius anni spatium, vitae autem
sanae momentum, extra quod vtrinque reliquum est imperfectio crescens, vel imminuens.
Quicunque igitur in hoc momenti centro permanere aliquandiu poterit aut nouerit,
aliquat enus degustabit, primis saltem labijs, arboris vitae fructus aliquos, quales autem
Adamo primo nostro parenti gustare concessum est in vita, quò reuocaret in memoriam
quantas in arbore ritam delicias amisisset. Proinde Paracelsus initio de generatione, &
instauratione vitae, sub inuolucro docet sanguinem artificiatum in ouo gignere spagi¬
rico vitro (hunc nutrimenti sanguinem alibi vocat, non spermatis) ex quo posteriore
basiliscum potiùs quàm homunculum enasci asserit: ne fortè quispiam temerarius in¬
terpres ad nefandum humani seminis abusum homines trahat. Tantùm abest vt
velit quempiam allicere, quin potiùs hoc exemplo deterrere basilisci conatur, vt absti¬
neant omnes à tam enormi facinore. His igitur fruere tantisper optimè Lector, donec
meliora dabit Altissimus donator luminum. Vale foeliciter & statumvius centri medium
quod audisti, atque deinceps aternum fidelibus ac pijs omnibus paratum. Iterum vale.
FASCICV¬