IN
AVRORAM.
17
Magiae
sapientiaeque
membrum
est,
ex
imaginatione
su¬
pernaturaliter
inuentum.
Quod
si
iam
contingeret
per
quempiam
sapientem
nostro
seculo
fieri,
iudicaretur
à
mundi
sapientibus,
nedum
ad
superstitionem,
verùm
etiam
ad
necromantiam,
quòd
per
Iacob
factum
non
esset:
ac
si
Deus
hac
tempestate
non
impertiret
homi¬
nibus
bonae
voluntatis,
dona
suae
gratiae
et
misericordiae,
vt
olim
patribus,
quamuis
non
ita
affluenter,
propter
peiorem
dispositionem
duntaxat.
Quandoquidem
sibi
semper
aequalis
est
Deus,
&
vbique
sibi
similis
omnipo¬
tentia,
quanquam
absolutissimam
voluntatem
habet,
cui
resistere
nihil
potest,
neque
praescribere.
Sapientiam
siue
Magiam
distribuit
igitur,
quibus,
&
quando
vult.
Magos
enim
Deus
non
detestatur,
id
est,
sapientes.
Moy¬
ses
Aegyptiorum
magia
instructus,
Daniel
Cabala
Chal¬
daeorum,
tres
illi
qui
Christum
natum
adoratum
ve¬
nerunt
ab
Oriente,
Persarum
Sophia,
sic
&
reliqui
pro¬
phetae
Elias,
Samuel,
&c.
Deo
fuerunt
gratissimi.
Cur
tu
detestaris
Ethnice,
quod
Deus
non
reijcit,
nisi
quia
Dei
virtutem
in
diaboli
vitium
conuertere
scholae
tuae
docent?
Vt
semel
tandem
concludamus,
artes
omnes
à
Deo
sunt
bonae,
si
quid
accessit
mali,
à
diabolo
hoc
o¬
mne
satum
est,
à
quo
propemodum
ita
sunt
inuersae
hoc
seculo,
vt
nihil
penè
prioris
formae
retineant.
Quin¬
imò
&
earum
nomina
sic
immutata
sunt,
vt
Magia,
Necromantia.
falsò
tamen,
appelletur,
Sophia
Philo¬
sophia,
sapientia
verò
stultitia,
&
econtra,
sic
de
caete¬
ris
omnibus.
Huius
potissima
causa
fuit
Monarchiae
dis¬
tractio,
qua
de
mentionem
fecit
author,
in
diuersa
prin¬
B