457
60 PHYSICA
lux & tenebrae, dies & nox, in vnum tamen con¬
uenire diem Deus voluit ac iussit his verbis, Et
factum est vespere & manè dies vnus. Etenim Physi¬
cus ac naturalis dies constare scitur ex artificia¬
li diecum sua nocte coniuncto. Mirum admo¬
dum, & summa consideratione dignum, in mun¬
di creatione Deum voluisse in vnum conueni¬
re contraria, vti coelum lucidum cum tenebro¬
sis elementis in mundum vnum tantum, qui
etiam prodiret ex vno principio per diuisionem
in contraria. Hinc porrò nobis dilucidè vene¬
randa trinitas in vnitate lucens, in omnibus re¬
bus naturalibus innotescere potest. Quoniam
quod duo contraria coniungere debet in vnum,
hocipsum oportet esse tertium quid vtriusque
particeps. Idipsum est naturae vinculum, amor¬
que mutuus in natura situs, vt appetentia par¬
tium ex vnitate naturali prouenientium, in eam
rursum redeundi. Deus enim est pacis autor, &
reconciliationis in omnibus. Vnde quaeso haec
igitur, si nulla sit contrarietas? Intelligenti pau¬
ca, praesertim quòd sobriam tractationem ac ta¬
citam hic locus maximè requirat. Proinde non
profanandum arcanum, cùm altiori loco po¬
tiùs quàm in Physicis conueniat.
Et sint in signa, in stationes, indies, et annos.
Mvltiplicem luminarium vtilitatem con¬
spicimus, vt abannotationibus signorum
in