DEDICATORIA.
demissius
rem
assecuti,
quod
homines
existant,
vt
i¬
psi,
etiam
honore
dignos
existiment.
Quis
quaeso
medi¬
cum
herbae
serpentariae
vires
docuit?
nunquid
lux
na¬
turae
per
serpentem?
Et
fortassè
primus,
qui
hoc
ani¬
maduertit
in
serpente,
seipsum
curante
laesum,
rusticus
fuit:
nec
mirum,
quod
sors
istorum
inter
syluana
ma¬
gis
competat.
Hac
via
comperietur
medicum
&
sa¬
pientem,
à
rustico
potius,
quam
hunc
ab
illo
doctum
esse.
Nihil
ergo
reiiciendum
quicquid
ex
luce
naturae
prodit
in
lucem
&
experientiam,
siue
per
nobilem,
vrbanum,
vel
ruralem
virum,
animaduersione
sedula
sit
manifestum.
Abrutis
igitur
excitari
quemque
pos¬
se
videmus,
non
minus
ad
virtutes,
quam
ad
vitia,
haec
a
se
reiicere,
illas
porro
sibi
deligere
in
specimen,
iuxta
quod
vitam
&
mores
instituere,
non
est
iniquum,
sed
sapiente
viro
dignum
(cum
à
Deo
solo
sit
virtus
omnis,
etiam
in
brutis)
vt
à
cane,
fidelitatem,
adulatio¬
nibus
abiectis
&
inuidia:
à
serpente,
prudentiam,
re¬
lictis
insidiis:
ab
asino,
patientiam,
pigritie
&
inertia
neglectis:
à
columba
simplicitatem.
Nec
de¬
sunt
inter
alia,
quae
Magistratum,
&
aequitatem
ob¬
seruant,
vt
ex
historiis
suis
colligere
est.
Quicunque
igitur
ex
lucis
naturae
libro
docti
sunt,
etiam
sapien¬
tiae
filij
legitimi
habendi,
quod
ex
Deo
suas
artes
ha¬
beant.
Quandoquidem
diuini
luminis
&
sapientiae
plena
sunt
omnia,
his
tamen
quorum
oculus
est
mens.
Contra
qui
solum
imaginationibus,
dubiisque
suis
opi¬
nionibus
insistunt,
vel
doctrinis
hominum
instruun¬
tur,
spurium
germen
vbique
gentium
proseminare,
singula
monstrosè
praeposteréque
agere,
ac
tradere
tum
suos
nothos
palliare
sedulo
curant,
quatenus
pro
legitimis
ornati
forinsecus,
existimentur.
Inde
loco
sanitatis
4