IN
AVRORAM.
31
lum
emerserunt
omnes,
quae
priùs
in
extensione
de¬
litescebant
vnà
cum
suis
formis,
sub
vniuersali
for¬
ma,
ad
quam
reduci
posse,
vt
etiam
ad
vniuersalem
materiam,
tacitè
docet
author
hoc
loco,
singula.
Sed
notandum,
forma
destructa
naturali
per
artem,
hac
minimè
fieri
posse,
ni
fortè
per
naturam
id
fiat,
vt
in
priorem
speciem
res
vlla
redeat,
sed
in
aliam
longè
me¬
liorem,
&
non
corruptibilem,
vt
priùs.
Arcanum
hoc
à
sapientibus
magis,
supercoeleste
vo¬
catum
est,
quia
viderunt
supercoelestes
quasdam
ope¬
rationes
concurrere,
tanquam
totius
generationis
hu¬
ius
effectrices,
ac
potissimas
causas.
Illi
verò
qui
per
characteres
occultos,
&
hieroglyphicas
descriptiones
Persarum,
&
AEgyptiorum,
experiundo
miranda
vi¬
derunt,
partim
intellecta,
partim
verò
non,
à
suis
fun¬
damentis
non
appellauerunt
arcanum,
at
iuxta
Py¬
thagoram
lapidem
philosophorum,
de
supercoelesti
ni¬
hil
sentientes.
Qui
autem
hoc,
vel
quocunque
modo,
sunt
assecuti
mysterium,
occultis
figuris
aenigmaticis,
ac
alijs
adumbrarunt,
vix
intelligibilibus
vni
tantùm
inter
doctissimorum
millena
multa
millium,
idque
di¬
uino
potiùs
afflatu,
quàm
humanis
laboribus,
post
quos
&
intolerabiles,
et
senio
maximo
confecto
ta
rarus
vir
adeptus
fuit.
Quo
factum
vt
hinc
in
infinitos
errores
prolapsi,
quotquot
fermè
huic
rei
nauarunt
operam,
alios
in
similem
traxerint
labyrinthum
errorum,
vt
audietur
infrà
in
sequentibus
capitulis.