153
parentem, uitae, & luminis datorem, cuncto¬
rum causam, omniuinque supremum, & unige¬
nitum eius filium cum diuino, ueritatis spiri¬
tum, ex ipso procedente laudo, & glorifico, ei¬
demque gratias ago, & septimam hanc pertra¬
ctationem, quam pręmanibus habeo, suo du¬
ctu, spero, me ad finem perducturum, nostro
autem more, ex illis animę speculationibus
initium suinati quę nos à rebus materiatis
ad res materia carentes erigunt, ad simplicia,
& incomposita, diuino afflatu, lumen praefer¬
rentes. sapientsę enim notiones, & philoso¬
phię res sunt. sed hęc est ratio, & hae specula¬
tiones: hęc intentio, n& haec praepositio, quae
nunc speculatiuos resecat. radios & sermo
actionis finem terminat. haec est ratio: hae sunt
speculationes: magnae sunt opes gratiae mul¬
ti inexplicabilis sapientiae thesauri: inenatra¬
bilia charismata. flumina aquę uiuae: tales
aquę fons sapientiae Dei: abyssus, lumen claris¬
simum, spiritus sancti peruagatio nihil est su¬
blimius sapientia, per ipsam enim Dei verbum,
quod omnia superat, cuncta creauit: sper ip¬
sam coelestium mentium docentes collustra?
tiones exornauit. per ipsam intelligibilis pa¬
radisus ad ęternorum usum effectus est. per
ipsam coeleste regnum nobis pręparauit. vn¬
de igitur nobis ad sapientiam ascensus dabi¬
tur? quomodo ipsi assimilabimur? quomo¬
do