92
QVADRIGAE
AVRIFERAE
meo
opere,
quoniam
aurum
spiritum
illum
ex
cor¬
rosiuo
tantopere
ad
se
attrahit,
vt
illo
prae
innume¬
ris
solo
gaudere
videtur,
arque
ideo
&
quasi
hoc
solo
solui
ac
copulati
velit;
per
vitam
autem
omnia
metalla
solui
constet,
nec
alia
solutio
corporum(
te
stantibus
philosophis)
fieri
potest
quàm
per
vitam:
quis
iam
non
videat,
aurum
hoc
vnitum
spiritu
viuere?
siquidem
sine
corrosiuo
aurum
mortuum
esse
auctor
expressè
fatetur.
confirmat
idem
auri
cum
spiritu
hoc
mirabilis
illa
quae
sit
in
igne
subli¬
matio.
Cùm
itaque
omnes
vno
ore
conclamitent
philosophi:
Soluite
corpora,
fac
fixum
volatile:
atque
ego
hucusque
in
meo
opere
(Dei
gratia)
peruene¬
rim;
restat
duntaxat,
vt
coagulemus
iam
spiritus,
si¬
ue
volatile
faciamus
fixum:
illud
autem
hoc
in
lo¬
co,
per
putrefactionem
fieri
debere
auctor
ostendit:
nam
corruptio
vnius
est
generatio
alterius.
Videtur
autem
Theoph.
annuere
quasi
corrosiuum
per
pu¬
trefactionem
penitus
remoueri
debeat.
Verum
si
mens
auctoris
penitus
introspiciatur,
planè
diuer¬
sum
sentit,
quod
apparet
ex
his
verbis:
Licet,
vel
quamuis
corrosiuum
non
facile
se
moueri
poterit,
&c.
vult
quidem
fieri
separationem,
sed
tamen
ta¬
lem,
vt
id
quod
separari
non
potest,
nec
debet,
sed
cum
auro
vniri,
illudque
in
pondere,
atque
colore
augmentare
debet,
minimè
remoueatur.
Imprimis
verò
quod
corrosiuum
non
penitus
remoueri
de¬
beat,
probatur
ex
praedicta
vnione,
quae
frustranea
foret,
si
remotio
necessariò
requireretur,
tum
etiam
ex
allegato
in
textu
exemplo,
vbi
dicit,
Auro
natura¬
liter
est
insitum,
vt
innata
vi
humanum
corpus
con¬
seruet,
ac
ab
omnibus
morbis
curet,
atque
praeser¬
uet.