93
QVARTA
ROTA.
uet.
Si
hoc
alteri
potest
praestare,
certè
multo
magis
idem
praestabit
sibimetipsi,
seque
à
corrosiuo
illo
tuebitur.
Ad
haec
affirmat
corrosiuum
hoc,
nullate¬
nus
in
auro
nominandum
esse
corrosiuum,
idque
confirmat
ratione,
quod
omne
Realgar
(sic
&
cor¬
rosiuum)
in
Elixiri
auti
mori
cogatur,
quo
mortuo,
hoc
est,
annihilato,
noua
fiet
generatio,
praestantissi¬
ma
videlicet,
necnon
excellentissima
medicina
at¬
que
tinctura.
hoc
consentit
etiam
cum
aliis
philoso¬
phis
qui
vno
ore
omnes,
tum
demum
medicinam
atque
tincturam
perfectam
agnoscunt,
quando
ad
suam
peruenit
dulcedinem;
prout
poma
non
priùs
esui
sunt
apta,
quàm
vbi
ad
suam
perfectam
perue¬
nere
maturitatem
atque
dulcedinem.
Per
putrefa¬
ctionem
autem
quam
auctor
in
hoc
opere
praeci¬
puè
requirit,
multa
amara,
siue
coriosiua
dulcia,
multa
denique
venena
praestantissimas
fieri
medi¬
cinas
constat.
Quòd
autem
&
vnum
hoc
opus
ad
instam
atque
perfectam
suam
sit
peruenturum
dul¬
cedinem,
conuincor
ipsa
experientia,
quippè
quod
hanc
iam
(licet
nondum
perfectam)
sub
manibus
habui,
nisi
fata
inimica
bonis,
atque
Mars
impius,
tam
nobile
bonum
mihi
inuidissent.
Quare
vbi
iam
(Deo
benignè
gratiam
suam
largiente)
iterum
semel
in
opere
isto,
ad
praedictam
hanc
dulcedi¬
nem
peruenero,
eandemque
meliore
fato,
ad
debi¬
tam
atque
exquisitam
suam
perfectionem
addu¬
xero,
certo
certior
sum,
me
verum
habiturum
Elixir
solis
Theoph.
hoc
est,
praestantissimam,
necnon
ex¬
cellentissimam
medicinam.
Atque
hîc,
vt
paulò
priùs
memoratum
testes
adduco
omnes
veros
philoso¬
phos.
Nec
hic
scrupulum
mihi
facit
quorumdam
pertinax