TRISMEGISTI.
121
mè
cogitur.
Subtile
namque
dicitur
à
philoso¬
phis
spagiricis
omne
quod
aethereum
est,
aut
per
aetherei
virtutes
in
subtilitatem
adductum.
Nam
vti
supra
dictum,
aethereum
&
elementa
vnum
esse
per
substantiam,
remotis
etiam
ab
eis
vtrin¬
que
accidentibus,
quibus
solùm
differunt,
in
vnum
facilè
redibunt.
Est
igitur
autoris
senten¬
tia,
per
separationem
subtilis
à
spisso,
subtiliari
spissum
elementare,
ac
in
aetherei
subtilitatem
spagiricè
redigi
posse.
Haec
spagirica
separatio,
solutio
etiam
esse
dicitur,
quę
nisi
praecedat,
nulla
pariter
compositio
spagirica
fieri
potest.
Quapro¬
pter
ista
posterior
separatio
peroptimè
conside¬
randa
est,
ne
cum
priori
confundatur.
Ex
ordi¬
ne
dictionum
in
orationibus
(etsi
nulla
coniun¬
ctio
sit
intermedia)
patet,
autoris
menti
meam
opinionem
esse
conformem.
Cùm
prius
dixe¬
rit,
Separabis
terram
abigne,
si
hanc
sententiam
per
eam
quae
subsequitur
exposuisset
(vt
nonnulli
volunt)
debuisset
etiam
dixisse
spissum
à
subti¬
li,
&
non
subtile
à
spisso.
Quia
terra
spissior
est
igne,
quem
etiam
illa
praecessit
in
priore
orati¬
one,
at
in
posteriore
ordo
inuertitur
substanti¬
uorum.
Quo
satis
apparet
non
esse
eandem
lo¬
quutionem,
nisi
per
comparationem
diuersa¬
rum
tamen
operationum.
Nec
dici
potest
adie¬
ctiuas
esse
eiusmodi
dictiones,
quòd
spissam
rem
dixisset.
Hic
vnus
est
philosophis
occultandi
mo¬
dus
manifestissimus,
à
quo
reliquos
eius
gene¬
ris
addiscas.
H
5
Statim